Een processie van vierhonderd kilometer
De Sardijnse feesten zijn oud, lang en worden zeer serieus genomen.
Op Sardinië zijn de feesten geen nagespeelde vertoningen: het zijn geloftes, wedstrijden en riten die niemand ooit heeft laten varen. De kalender is het hele jaar vol, maar de twee grootste vallen in het voorjaar, voordat de kampeermaanden beginnen.
Sant'Efisio
Op één mei draagt Cagliari het beeld van Sint-Efisio van Cagliari naar Nora en terug: vier dagen, een kilometer of honderd, en een stoet met duizenden mensen in klederdracht uit het hele eiland en honderden traccas, de door ossen getrokken wagens. De gelofte gaat terug op 1657, toen de stad om het einde van de pest vroeg, en is nooit onderbroken.
De Sartiglia
In Oristano rijden op de laatste carnavalszondag en op vastenavond gemaskerde ruiters op een aan een draad hangende ster af en proberen die met het zwaard te rijgen: uit het aantal gewonnen sterren leest men het voorteken voor de oogst. De hoofdruiter wordt in het openbaar gekleed en mag de grond niet meer raken voordat hij gereden heeft.
De andere
De Cavalcata Sarda in Sassari, op de op een na laatste zondag van mei, zet de klederdrachten van het hele eiland op een rij. De Ardia van Sedilo, op zes en zeven juli, is een paardenrace rond een heiligdom, snel en zonder geschreven regels. In Sassari is er op veertien augustus de Faradda di li candareri, de houten kandelaars op de schouders gedragen, Unesco-erfgoed.
De herfst
Van september tot december loopt Autunno in Barbagia: elk weekend opent een ander dorp zijn huizen, binnenplaatsen en werkplaatsen, en je eet en kijkt naar het werk. Het is de beste manier om het binnenland van het eiland te zien, en het valt wanneer de campings aan de kust al gesloten zijn.